Mijn leermomenten van 2022 en focus voor 2023

 

2022 was voor mij een jaar van uitersten. In januari al werd ik geconfronteerd met tegenslagen op het gebied van de gezondheid van dierbaren. Zakelijk gezien leek alles volgens plan te gaan. Van het nieuwe jaar waren nog maar een paar weken om… en daar was: de oorlog in Oekraïne. Wat zou de oorlog bovenop Corona voor impact hebben op mijn bedrijf? Én daarbij startte ik de Mastermind bij Kelly Weekers en Moniek van Rheenen ook daar was ik benieuwd naar wat dit voor mijn bedrijf zou betekenen.

 

Nu, een jaar later, terugkijkend: privé kwam het gelukkig in rustiger vaarwater. Heel blij dat we weer onze uitjes met vriendinnen en vrienden hadden. De vrijgezellenfeestjes, babyshowers, bruiloften, feestjes en weekendjes weg weer als vanouds voelden. Met als klappers het met mijn moeder naar de show van Armin van Buuren gaan en met vriendinnen onze kameraad in Maleisië opzoeken. Onvergetelijke herinneringen!

 

Zakelijk gezien hebben de crises en de verandering van mijn bedrijf het uiterste van mijn vertrouwen en doorzettingsvermogen gevraagd. De absolute hoogtepunten waren de afrondingen van de coachtrajecten waarbij ik niet alleen de kinderen maar ook hun ouders gegroeid zag zijn. Gegroeid in zelfvertrouwen, begrip van de dyslexie én elkaar, én in het leren omgaan met de dyslexie. Je kunt me niet blijer maken dan met de stralende gezichten die ik zag, het plezier dat weer uit de ogen straalde, de rust maar bovenal het vertrouwen!

 

Al met al kijk ik met trots terug op 2022. Het was verre van een stressloos jaar, maar er is ook zoveel moois en wonderlijks gebeurd! Zowel zakelijk als privé ben ik, samen met mijn partner en ons huis, op meerdere vlakken gegroeid.

 

Zakelijk gezien is mijn grootste leermoment van 2022: veel dyslectische kinderen en hun ouders willen groeien in zelfvertrouwen, alleen door het hebben van geduld, vertrouwen op mijn expertise én door zichtbaar te zijn, kan ik ze helpen. Dit jaar dus geen nieuwe opleidingen voor mij maar focus blijven houden, weten en visualiseren waar ik heen wil en erop vertrouwen, doordat ik het geloof en voor me zie, dat dit ook uit gaat komen.

 

Crises zullen blijven komen.

 

Dyslexie zal bij kinderen gediagnosticeerd blijven worden.

 

Ouders willen hun kinderen blijven begrijpen en tools krijgen om hun kinderen te ondersteunen.

 

Wat ik hiermee wil zeggen: kleine en grote uitdagingen zullen voor mij, maar eigenlijk voor iedereen, blijven komen. Ook als Corona en de oorlog in Oekraïne achter ons liggen. Het is verleidelijk om hulp voor jouw kind uit te stellen, wanneer het weer even goed gaat (‘we kijken het nog even aan’, terwijl je al 3 jaar merkt dat jouw kind struggelt), maar ook wanneer het slecht gaat (‘het is een investering’, maar wat hebben de jaren dat jouw kind niet lekker in zijn of haar vel zit gekost en wat levert het jullie op als jouw kind weer straalt van zelfvertrouwen).

 

Mindset technisch heb ik afgelopen jaar ook een belangrijk leermoment gehad: eerst geloven en dan zien! Geloven in mezelf, de kennis en ervaring die ik heb, de resultaten die ik met de kinderen en hun ouders neergezet heb. Door me hier bewust van te zijn kan ik in 2023 alleen nog maar verder groeien zowel zakelijk als privé.

 

Voor dit jaar wil ik vooral vasthouden wat ik heb en meer doen van wat ik het afgelopen jaar al deed. En verder mijn tijd en energie besteden aan de mensen, dieren en dingen waar ik blij van word. Ik ben trots op waar ik met LEF Dyslexie op dit moment sta en het is mijn overtuiging dat alle kinderen met dyslexie vol zelfvertrouwen kunnen stralen, als ze weten wat hun kwaliteiten zijn, zichzelf en de dyslexie ECHT begrijpen. En ja, dit vraagt hulp van ouders. Een kind kan niet in zijn of haar eentje veranderen. Ook jij als ouder zult jouw kind én de dyslexie moeten begrijpen om hem of haar te kunnen begrijpen, ondersteunen en de groei in zelfvertrouwen te blijven behouden. En dat is precies wat ik wil: focussen op de positieve kanten van dyslexie om zo de maximale groei voor de kinderen én voor mezelf uit de trajecten te halen.

 

Door deze terugblik blijf ik het bizar vinden dat ik 5 jaar geleden al 28 jaar ervaring had met dyslexie maar nog zoekende was hoe mijn kennis te delen om kinderen én hun ouders te helpen. Dat ik de afgelopen jaren meer dan 100 kinderen heb gecoacht en ook dit jaar weer ga coachen. Dat ik vorig jaar mijn coachtraject nog waardevoller heb gemaakt én daardoor dit jaar kinderen en hun ouders nog beter kan helpen. Maar vooral dat ik van dat alles, én de groei die ik daarbij in privésfeer heb ervaren, enorm geniet!

 

Op een mooi jaar vol geluksmomenten, in goede gezondheid maar bovenal vol zelfvertrouwen!

 

Leoniek Janssen Steenberg